Ineke Vogel is geautoriseerd zenleraar en priester in de Soto zentraditie. In 2011 heeft zij jukai gedaan bij zenmeester Genpo Roshi, de ceremonie waarmee iemand de boeddhistische voornemens ontvangt. Zij werd student bij zijn opvolger Maurice Genko Knegtel Roshi en is door deze in 2019 gewijd tot shuke, thuisloze. In 2023 ontving zij van hem tevens Dharma Transmissie (Shiho). Hiermee staat zij in de overdrachtslijn die via Maurice Genko Roshi, Genpo Roshi en Taizan Maezumi Roshi terugvoert naar Japan, China en India tot de historische Boeddha.
Voordat ze de keuze maakte voor de zentraditie heeft zij langere tijd bij de Shambhala traditie gezeten, opgericht door de Tibetaanse leraar Chögyam Trungpa Rinpoche.
Ineke heeft een studie psychologie gedaan en een tweejarige vervolgopleiding voor de geestelijke gezondheidszorg. Daarnaast heeft zij een specialisatie onco-psychologie. Ze heeft in de gezondheidszorg gewerkt, waarvan de laatste vijftien jaar met kankerpatiënten en hun naasten. Naast oncologisch psycholoog is zij ook jarenlang mindfulnesstrainer geweest. De kwestie leven-dood heeft haar altijd al geboeid en de begeleiding van cliënten heeft haar daarin ook veel gebracht.
Van jongs af aan heeft Ineke te maken gehad met een bindweefseldefect waardoor ze toenemende pijn en lichamelijke problemen ondervond. Dit leidde ertoe dat ze op 38-jarige leeftijd volledig arbeidsongeschikt raakte. Na een periode van acht jaar heeft ze weer parttime gewerkt, maar moest op haar 58e definitief stoppen met werken. In diezelfde periode kreeg ze de diagnose van een multisysteemziekte, met de uitdaging om te leven met dagelijkse pijn en zeer beperkte energie.
Ze heeft een partner waar ze lief en leed mee deelt – ‘de Fries’ genoemd in haar blog. Samen hebben ze twee volwassen zoons, een tweeling. Voor Ineke is het moederschap iets waar ze zich nooit veel bij kon voorstellen, maar de komst en het groot brengen van deze jongens omschrijft ze wel als ‘het beste wat mij ooit is overkomen!’